All posts by - sjoerd

Baclofen niet meer in de kinderschoenen

Informatie over Baclofen steeds beter en vollediger

We zijn al een tijdje bezig met Baclofen als middel bij alcoholverslaving. Met ‘we’ bedoel ik natuurlijk niet alleen deze website. In Frankrijk is bijvoorbeeld gewoon een praktijk gaande waar inmiddels jarenlange ervaring bij duizenden patiënten is opgedaan. In Australië heeft Amanda Stafford een praktijk en een website die een schat aan informatie bevat. En een bezoek aan Wikipedia webpagina over Baclofen leert dat deze ook veel verder is dan ‘een medicijn tegen spasmen’. De Nederlandse bijdrage aan deze pagina heeft een uitstekend informatief stuk opgeleverd over Baclofen en verslaving.

Amanda Stafford

Amanda Stafford is een Australische arts die op de Eerste Hulp veel ervaring heeft opgedaan met de gevolgen van alcohol misbruik. In haar zoektocht naar hulp stuitte zij op Baclofen als het minder bekende middel, maar met veel veelbelovende verhalen op internet. Uiteindelijk is zij in 2015 begonnen met het behandelen van patiënten. Met zo veel succes dat zij inmiddels Baclofen enthousiast promoot onder andere met haar website baclofentreatment.com. De website geeft een schat aan informatie. Er uit gepikt heb ik het ‘praktische protocol voor het voorschrijven van Baclofen bij alcoholverslaving‘. Een uitstekende handleiding voor huisartsen (als ze durven) of mensen die het zelf gaan doen (als het niet anders kan).

Baclofen tegen angst en alcoholzucht

Wat ik erg goed vind aan het protocol van Stafford is het onderscheid dat zij maakt tussen het effect van Baclofen op angst en verslaving. Baclofen werkt angst (spanning) verminderend en onderdrukt de zucht naar alcohol. Een dubbele werking dus. En duidelijk is dat angst een aanjager is van het gebruik van middelen. Goed om te weten dat Baclofen in lagere doseringen al spanning verminderend werkt. Zelf merkte ik dit effect al bij 30 Mg/dag. Ik gebruik nu nog steeds Baclofen vanwege dit effect en heb er tot mijn grote geluk het antidepressivum voor ingeruild!

Bijwerkingen

In het protocol ook aandacht voor de bijwerkingen van Baclofen en aanvullende behandelingen van de bijwerkingen. Mijn ervaring is dat de bijwerkingen individueel erg kunnen verschillen. Slaperigheid is veel voorkomend, maar moeite met slapen komt kennelijk ook veel voor. Stafford adviseert dan Baclofen niet voor het slapen in te nemen. Ik doe dit juist wel omdat het mij juist goed doet slapen. Voor de Baclofen slecht slapers schrijft zij Mirtazapine voor wat ik in de laagste dosering (7,5 Mg) ook wel gebruik.

Onlangs ben ik hier helemaal mee gestopt. Ik vermoedde dat hardnekkige slaapaanvallen werden veroorzaakt door de Mirtazapine (en dus niet door de Baclofen). De slaapaanvallen zijn goeddeels verdwenen. Maar ik werd verrast door het wegvallen van wat kennelijk bijwerkingen van Mirtazapine zijn geweest. Ik eet minder, heb minder behoefte aan zoet en mijn libido wordt minder onderdrukt. En dat met een dosering van slechts 7,5 Mg waar Stafford standaard 30 Mg voorschrijft. Antidepressiva zijn waarschijnlijk de kampioenen van de bijwerkingen. Het zou goed zijn daar voorzichtiger te zijn met voorschrijven. In plaats van zo moeilijk te doen over Baclofen.

Wat voor mij een opvallend en positief effect van Baclofen is, is dat het mij een soort van positieve energie geeft. Zelfvertrouwen, de moed om alles weer aan te kunnen. Maar ik ken ook mensen die bijna het tegenovergestelde ervaren. De conclusie zal hier weer zijn dat mensen sterk verschillend op medicijnen kunnen reageren.

De Baclofen Wikipedia pagina

Na wat langer de Baclofen Wikipedia pagina niet gelezen te hebben, werd ik positief verrast door de inhoud ervan. Waar vroeger de werking tegen een alcoholverslaving zijdelings werd genoemd, gaat de pagina hier nu voornamelijk over. Goede informatie over Baclofen, maar ook over verslaving. Opvallend bovendien dat de auteurs Nederlands zijn.

Waar Stafford nadrukkelijk aandacht besteed aan de tweevoudige werking van Baclofen (angst remmend en zucht onderdrukkend), doen de auteurs dat op de Wikipedia niet. In twijfel wordt getrokken of Baclofen effectief is bij verslaving waarbij sprake is van een onderliggende psychische aandoening. Mijn persoonlijke ervaring is dat het juist daar zeer effectief kan zijn. Onderliggend aan mijn verslaving was een angststoornis (OCD) waar ik Baclofen mijn persoonlijke wondermiddel kan noemen. Ik zeg bewust ‘persoonlijk’ want iemand anders zou niks kunnen merken.

Ook de Baclofen onderzoeken komen aan bod, inclusief die van de UvA. De auteurs houden het natuurlijk netjes, maar wijzen fijntjes op het verschil tussen patent houdende medicijnen en het patentloze Baclofen in relatie tot de bereidwilligheid van de verslavingszorg om ze te gebruiken. Er wordt gesteld dat patiënten door Jellinek verstoken worden van een potentieel levensreddend medicijn. Terwijl wel vastgehouden wordt aan weinig effectieve medicijnen en behandelmethoden (12 stappen model).

Tja, ik weet er alles van, ik heb de kansloze behandeling van de Jellinek twee keer ondergaan. Een time-out, dat is het, een behandeling kun je het niet eens noemen.

Ik zou nog wel wat willen toevoegen aan de Wikipedia pagina over Baclofen. Maar liever nog kom ik in contact met auteurs. Ze zijn van harte uitgenodigd zich te melden als ze dit lezen.

1 reactie

Op zoek naar een behandeling met Baclofen.

Een persoonlijk verslag van ervaringen met de Nederlandse verslavingszorg

Een lezer van deze website besloot, na van alles geprobeerd te hebben, dat hij een behandeling met Baclofen wilde proberen. Na zijn bijzondere aaneenschakeling van ervaringen, heeft hij het op papier gezet om het met jullie te delen. Hieronder volgt het relaas van een zoektocht naar een behandeling met Baclofen in de Nederlandse verslavingszorg.

Ik wil mijn verhaal delen om anderen te helpen met hun probleem. Ook om de vele misstanden, bureaucratie en halsstarrigheid in de verslavingszorg bloot te leggen. Ik ben geen medicus en derhalve is mijn advies gebaseerd op mijn persoonlijke ervaringen en kan ik niet instaan voor het effect op anderen van mijn ervaringen. Alhoewel ik in mijn jonge jaren met feestjes en carnaval wel eens uit de boot ging met drank, had ik verder nooit problematische problemen met alcohol consumptie. Tot dat ik rond mijn 26e regelmatiger ging drinken. Eerst alleen in het weekend en daarna sloop het er snel in dat ik door de weeks ook ging drinken. Uiteindelijk werd het iedere avond en dronk ik per dag ook steeds meer. Op het laatst was het in de avond al snel 6 tot 8 flesjes bier en geregeld zelfs nog meer. De hunkering was zo groot dat ik geen dag de drank kon overslaan.

Ik realiseerde mij dat het zo niet verder kon en besloot na vele jaren hulp te gaan zoeken. De huisarts verwees mij naar de IrisZorg in Nijmegen. De vele gesprekken die ik er had boden mij weinig soelaas.

IrisZorgIn de avond was ik immers thuis en de gang naar de koelkast (of supermarkt) was snel gemaakt. Iets in mij hunkerde zo sterk naar de alcohol dat ik tegen de muur op vloog als ik daar geen gehoor aan gaf. Uiteindelijk kreeg ik Campral wat moest helpen de zucht te remmen. Ik had er geen effect bij. Daarna kreeg ik Refusal. Dan laat je het drinken wel, want dan wordt je erg ziek. Echter na een paar dagen begon ik enorm naar knoflook te ruiken en had een vieze smaak in de mond. Beiden kunnen bijverschijnselen zijn van dit middel, maar ik had de pech het te hebben. Uiteindelijk ben ik gestopt met dit middel en de therapie.

Ik bleef echter vechten tegen het drank gebruik, alleen stoppen of minderen lukte maar niet. Ik sloot mij aan bij een online forum om daar tips en steun te zoeken. Daar las ik over het middel Baclofen. Hoe meer ik daar over ging zoeken en lezen op internet, hoe meer dit middel mij aansprak en ik er in geloofde. Ik besloot om het met dit middel te gaan proberen. Dat was echter gemakkelijker gezegd dan gedaan…

De huisarts wilde het niet voorschrijven en verwees mij weer terug naar de IrisZorg. Daar vertelde ik mijn wens om Baclofen te gaan proberen. Het werd tijdens de intake niet afgewezen en dit was zeker een optie. Toen de behandelingen van start gingen draaide deze belofte bij en kreeg ik eerst de middelen voorgeschreven die ik al eerder zonder enig succes had geprobeerd (!) Dus weer Campral die niets deed en later Refusal met dezelfde vervelende bijwerkingen. Na wederom verloren maanden schreef de arts bij IrisZorg mij uiteindelijk na veel aandringen Baclofen voor. Maar maximaal 10 mg per dag (!) Daarvan wist ik met alle opgedane kennis al dat deze dosis veel te laag was om maar enig effect te verwachten. Maar ik moest het toch eerst maar eens een maand gaan proberen (en de teller liep daar natuurlijk door met mij als cliënt) 

Uiteraard gaf deze dosis geen effect en bij het volgende consult vroeg ik ook om te gaan verhogen. Hier wilde men niet in meegaan en men raadde mij aan verder te gaan met de therapie, die dus tot 2x toe bewezen niet had geholpen (!) Dit was het moment dat ik ging twijfelen of het hier wel echt te doen was om mij van mijn probleem af te helpen. Was het om inkomsten te genereren of om het typische Nederlandse trekje van ‘waarom makkelijk doen als het ook moeilijk kan?’ en eigenwijs vasthouden aan wat jij denkt dat goed voor een ander is ? In ieder geval was het niet te doen om te kijken wat er in mijn belang het beste zou werken. Teleurgesteld heb ik het daar afgesloten en ging ik op zoek naar een andere instantie die mij wel wilde helpen om Baclofen voor te schrijven.

Ik belde naar Momentun in Nijmegen en maakte mijn wens kenbaar. Er werd niet afwijzend gereageerd en ik haalde de verwijzing bij de huisarts op en maakte de afspraak voor de intake. MomentumNa een paar uur gesproken te hebben met begeleidsters en een psychiater kwam ik bij de behandelaar. Deze deelde mij mede dat ik geen Baclofen voorgeschreven ging krijgen, maar dat ik een traject van 6 weken moest volgen in een kliniek in Zuid Afrika (!) Het vliegticket moest ik zelf bekostigen en de zorg aldaar viel onder de basisverzekering. Ik maakte kenbaar dat dit geen optie was, mede vanwege mijn werk (wat ik gelukkig nog normaal kon uitvoeren). Daarnaast voelde ik mij totaal niet gelukkig bij het idee voor vele weken uit mijn vertrouwde omgeving gehaald te worden.

Maar de argumenten van de patiënt waren blijkbaar niet van belang. Men hield vast aan hun voorstel en de Baclofen kreeg ik wederom niet voorgeschreven. Ook hier werd blijkbaar het commerciële belang boven het belang van de patiënt gesteld. Dat bleek helemaal toen ik later bij de zorgverzekering zag dat men ruim 1.100 Euro (!) had gedeclareerd voor een paar uurtjes intake. RekeningDit had ik gemeld aan de zorgverzekeraar die dit ook buitensporig vond, maar blijkbaar opereerde men net binnen de grenzen van de wet en hadden ze die grens maximaal benut. Ik liet het maar weer gaan na deze zoveelste teleurstelling.

Enige tijd later deed ik opnieuw een poging en probeerde het bij Trubendorffer in Nijmegen. Vanwege de eerdere ervaringen had ik Trubendorfferexpliciet aangegeven dat ik perse met de Baclofen wilde beginnen. Ik kreeg te horen dat men wel bekend was met dit middel en dat het zeker tot de mogelijkheden behoorde. Nogmaals aangegeven dat ik dit echt wilde proberen en dat het mij al 2x eerder onthouden was ondanks toezeggingen, maar ik kreeg te horen dat het zeker bespreekbaar was.

Vol goede moed dus de verwijzing gehaald en de afspraak gemaakt voor de intake bij Trubendorffer. Na een gesprek met de behandelaars, volgde het gesprek met de psychiater. Zij stelden voor pas met de behandeling te beginnen als ik reeds een aantal weken volledig abstinent (nuchter) zou zijn (!?) Maar dan had ik hen toch niet meer nodig als dit mij op eigen kracht zou lukken was mijn reactie. Jawel, want dan zouden zij mij leren om niet terug te vallen. Dit was wel een hele aparte insteek van verslavingszorg. Maar goed, als ik abstinent zou worden met behulp van Baclofen, zou een therapie daarna zeker wel zinvol kunnen zijn. Maar u raadt het al…. ook zij wilde het uiteindelijk niet voorschrijven.

Ik begon langzamerhand te vermoeden dat het afnemen van intakes een lucratieve bezigheid is waar forse bedragen voor geclaimd kunnen worden. Ik was ondertussen helemaal klaar met de hele verslavingszorg. Het kon geen toeval meer zijn om 3 identieke ervaringen mee te maken. Winst makenDe verslavingszorg is een grote commerciële instelling waarbij het grootste belang in eerste instantie het genereren van zoveel mogelijk inkomsten is en het belang van de patiënt is daar ondergeschikt aan.

Uiteindelijk kwam ik op deze site uit en las het verhaal van Sjoerd. Dit alles was zeer herkenbaar en bevestigde mijn beeld wat ik ook inmiddels had van de verslavingszorg. Ik kon van hem het boek van dr Ameisen overnemen dat ik niet meer kon bestellen via internet. Verder gemotiveerd door de bevindingen in dit boek ben ik op zoek gegaan naar een arts die het wilde voorschrijven. Uiteindelijk had ik deze gevonden en deze arts, die wel op wat grotere afstand zat, wilde mij helpen met het voorschrijven en begeleiden in het Baclofen gebruik.

Vol goede moed ben ik er mee begonnen en ik kon al vrij snel effect merken (rond de 40 mg/pd) dat de behoefte verminderde en ik minder ging drinken. De behoefte verdween volledig bij een dosis rond de 125 mg. Alhoewel de meeste mensen geen bijwerkingen hadden, kreeg ik die helaas wel. Ze waren ook niet van voorbij gaande aard. Het waren bijwerkingen zoals: -tintelend koud/warm gevoel op de ledematen, – trekkend/schraal gevoel in gezicht, – benauwd gevoel in de mond (alsof je zware sigaren hebt zitten roken), – articulatie (spraak) problemen, – erg vermoeid en een erg “mat” gevoel, – ademhaling stokte soms en – drukkend gevoel in hoofd.De bijwerkingen namen af als ik de dosis halveerde, maar toen kwam ook de zucht weer terug. Uiteindelijk ben ik er mee gestopt na een afbouw periode en kwam helaas de zucht hiermee ook weer terug.

Ik zat in die zelfde periode wel met veel stress door werk en thuis situatie. Waarschijnlijk was dit ook van invloed op de bijwerkingen van Baclofen.Toen ik een paar jaar later thuis kwam te zitten ten gevolge van een burn-out heb ik weer een poging ondernomen om met de Baclofen te starten. De bijverschijnselen kwamen helaas ook weer terug, maar ik merkte dat dit heftiger was na het drinken van veel light frisdrank met aspartaam, hetgeen ik in ruime hoeveelheden dronk. Een zoektocht op internet leerde mij dat de in aspartaam aanwezige stof fenylalanine een interactie met Baclofen heeft. Na het stoppen met deze zoetstof verdwenen de bijwerkingen ook nagenoeg helemaal. Tevens merkte ik dat het beter was om de Baclofen nog rustiger op te bouwen. Ook dit zorgde voor minder bijverschijnselen. 

Ik verhoogde deze keer de Baclofen tot 150 mg per dag en kreeg hiervoor een nieuw recept. Maar toen kwam de volgende tegenvaller. Een apotheker assistente belde mijn behandelaar op en deze was het niet eens dat dit medicijn in deze hogere dosis werd uitgeschreven door iemand op afstand. Ze meldde dat dit eigenlijk via de eigen huisarts verstrekt moest worden (wat dus niet kon). Ik kreeg in eerste instantie dus niet het recept mee. Vervolgens ben ik naar de apotheek teruggegaan en daar de eigenaar gesproken en gemeld dat ik vrij ben om zelf mijn behandelaar te kiezen.
Deze was het daar ook mee eens en uiteindelijk kreeg ik de Baclofen weer mee. Maar weer dus iemand op mijn pad die moeilijk gaat doen.

Uiteindelijk bouwde ik op tot 180mg waarna de zucht verdween. Wel kwamen bij deze dosering toch weer wat bijwerkingen. Ik bouwde daarom af naar 100mg. Wel kwam er weer wat zucht terug, maar het ging best wel goed. Ik kon voor het eerst weer dagenlang de drank laten staan. Volledig absistent lukte niet, want dan moest ik weer verhogen waardoor de bijwerkingen weer terugkwamen. Maar ik was er zo tevreden mee. Ik dronk 2 a 3 keer per week een paar consumpties en dat was een fractie van wat ik normaal dronk.

Ik was ondertussen nog wel thuis ten gevolge van de burn-out en de bedrijfsarts adviseerde mij hiervoor toch naar de  specialistische GGZ te gaan. Afgaande op waar ik het snelst terecht kon kwamen we weer bij Momentum uit in Nijmegen (waar ik een paar jaar eerder tevergeefs om Baclofen had gevraagd). Maar goed, ik kwam daar nu voor mijn mentale klachten en ze zullen mij daarvoor wel niet naar Zuid Afrika willen sturen. Dus ik melde mij daar aan. Ze hadden van mij nog de oude gegevens van de vraag toendertijd naar hulp bij alcoholverslaving en ik meldde dat dit nu goed onder controle was en dat ik nu kwam voor hulp bij mijn mentale problemen. Dit was geen probleem en ik moest enige weken wachten voor de intake. Tijdens de intake werden de gebruikelijke zaken doorgenomen en kwam ook de oude verslaving en het Baclofen gebruik ter sprake. Tot mijn verbazing had de behandelaar nog nooit van Baclofen gehoord (!).

Ik kon na 1 week terugkomen om het behandelvoorstel te vernemen. Een week later ben ik met goede moed er heengegaan in de hoop een traject in te gaan dat mij zou helpen om er mentaal weer sterker uit te komen. Wat schetste echter mijn uiterste verbazing ?! Direct werd mij gemeld dat ze mij wel wilde helpen maar dat ik dan moest stoppen met de Baclofen (!). Volledig verrast, vol ongeloof en ook boos melde ik dat dit niet ging gebeuren en vroeg ik naar de reden. Deze was dat er niet behandeld kon worden als er een verslaving onderdrukt werd. Ik zei dat er juist beter behandeld kon worden op mijn mentale klachten, als ik de drank kon laten staan. Er kwamen allerlei vage redenen en ik begreep dat ze eigenlijk niet wisten in welke categorie mijn mentale klachten te plaatsen (verzekeringstechnisch?). Ik vroeg dus als ik weer zwaar alcohol verslaafd ben, dan hebben jullie een reden mij te behandelen, waarop met ja werd geantwoord (!). Ik had geen klompen aan, anders waren ze zeker gebroken. Waar ging het hier om? Hun gram willen halen vanwege het middel Baclofen dat mensen beter helpt dan hun dure therapieën. Haten ze het middel daarom? Is het een verzekering kwestie? Dat ze makkelijker (en meer) voor een alcohol verslaving kunnen declareren dan voor burn-out klachten? Of is het de eigenwijzigheid die ik al vaker ben tegengekomen en graag moeilijk doen en willen uitmaken wat hun denken dat goed is voor iemand? Wat het ook is, het is in ieder geval niet in mijn belang. En het gaat buiten dit verhaal om te melden tegen welke muren ik aan loop met andere gezondheid problemen, maar daar is een soortgelijk verhaal van te maken.

Al met al heeft het er eerder toe geleid dat ik weer een terugval kreeg, waar ik gelukkig weer uit ben gekomen. Ondertussen loop ik voor de mentale klachten weer bij mijn oude en vertrouwde psychologe en dat gaat prima. Afsluitend kan ik beamen dat Baclofen zeker kan werken bij de hulp bij verslaving. Wellicht niet bij iedereen, maar als het zo’n verstokte drinker als ik, die voorheen nog nooit een dag zonder drank kon, grotendeels kan afhouden van de drank, dan is de werking van Baclofen bij mij bewezen. Het zal alleen een hele toer worden om aan Baclofen te komen, vanwege de grote afkeer tegen dit middel. Een afkeer die mijn inziens komt doordat men een bedreiging ziet in dit middel voor hun verdienmodel en het Nederlandse trekje van moeilijk doen. Het probleem is tevens dat het middel niet geregistreerd staat als medicijn tegen verslaving. Hiervoor zijn grootschalige en kostbare onderzoeken nodig. Er is echter geen 1 farmacie fabrikant die deze miljoenen investeert, daar het middel patent-vrij is en daardoor erg weinig kost, dus de investering komt nooit meer terug. Omdat het middel niet als dusdanig geregistreerd staat, word het “off label” voorgeschreven. Dat wil zeggen dat het wordt voorgeschreven waarvoor het eigenlijk niet bedoeld is. Hierdoor zijn artsen terughoudend ivm mogelijke aansprakelijkheid.

Wel zijn er kleinere succesvolle onderzoeken geweest, maar dat vindt blijkbaar de overheid niet goed genoeg om dit een erkend medicijn tegen verslaving te maken. In Frankrijk is men, mede dankzij Olivier Ameisen, veel verder en is het wel een erkend middel tegen allerlei vormen van verslaving. Ook in de Radboud in Nijmegen zijn testen gedaan met Baclofen bij GHB verslaafden. Een test met 12 personen had een 100% slaging succes. Daarna is met een grootschaligere test gestart in 2014, maar over de uitkomst hiervan is vreemd genoeg niets terug te vinden. Ook over de eerdere kleinschalige test is niets meer terug te vinden.

Naar de reden kunnen we alleen maar gissen.

1 reactie

Waar geen wil is, is geen weg

Nederland heeft geen zin in Baclofen, dus zoeken we het elders

Het medicijn Baclofen heeft mij enorm geholpen mijn alcoholprobleem met wortel en al uit te roeien. Jammer voor deze website, want als alcohol geen rol meer speelt, is de motivatie wat minder er over te schrijven. Vandaar de radiostilte hier, het spijt me. We pakken de draad weer op en dat is nodig.

In Nederland is Baclofen verder in het verdomhoekje gekomen door het voorspelbare resultaat van het onderzoek van de Universiteit van Amsterdam. De verslavingszorg zal opgelucht hebben gereageerd dat de UvA tot de conclusie kwam dat de werking van Baclofen tegen alcoholverslaving nog bewezen moet worden. Psychotherapie is waarschijnlijk net zo effectief. En dus schrijft geen enkele verslavingsinstantie nu nog Baclofen voor. Dan moeten we maar naar het buitenland. Naar Frankrijk bijvoorbeeld, waar de irritatie over wat er in Nederland gebeurt tot het kookpunt is gestegen. We staan dus niet alleen.

Lezers van deze website hebben zich gemeld en aangeboden een bijdrage te leveren. Bijvoorbeeld over ervaringen met de Nederlandse verslavingszorg en over een bezoek aan Parijs waar artsen duizenden patiënten met Baclofen behandelen. De praktische resultaten die daar behaald worden, laten over de effectiviteit van dit medicijn geen twijfel bestaan. Ruim 60% van de alcohol patiënten verbetert aanzienlijk en structureel met behulp van Baclofen. Niet altijd naar volledige abstinentie, maar van ‘zware drinker’ naar ‘gelegenheidsdrinker’ is ook een voorbeeld van een aanzienlijke verbetering. En de praktische resultaten die in Frankrijk geboekt worden, zijn in lijn met de resultaten van de meeste wetenschappelijke onderzoeken die tot nu toe gedaan zijn. Met als uitzondering dus het onderzoek van de UvA.

Ik heb het resultaat van het onderzoek van de UvA voorspelbaar genoemd omdat ik er op basis van persoonlijke ervaringen geen enkele fiducie in had. De Nederlandse verslavingszorg had en heeft helemaal geen zin in Baclofen. De UvA als hoogste ‘onafhankelijke’ instantie gaat niet iets doen wat tegen dat gevoel, en vooral ook die belangen, in gaat. Dat UvA medewerkers allerlei adviesrollen hebben bij commerciële verslavingsklinieken, is daarbij ook nog een teken aan de wand.

Een samenvatting (in het Engels) van de resultaten van het UvA onderzoek is vinden op de website van ScienceDaily. Een paar zaken vallen op. Het onderzoek is feitelijk uitgevoerd door commerciële klinieken, de Baclofen sceptici op voorhand. Twijfelachtig op z’n minst.

In het onderzoek is de behandeling met Baclofen gekoppeld aan psychotherapie. Hoe is ieder denkbaar resultaat van dit onderzoek dan nog te duiden? Word een resultaat nu bepaalt door het gebruik van Baclofen of de gegeven psychotherapie? De onderzoekers trekken de conclusie dat psychotherapie waarschijnlijk net zo effectief is als Baclofen. Ook in de herhaling snap ik die conclusie niet. Het ene heeft niets met het ander te maken, en op basis van dit onderzoek is er geen enkele conclusie te trekken. Dat is nu juist het punt. Niemand schiet iets op met dit onderzoek behalve de Nederlandse verslavingsindustrie. ‘Industrie’ want het is een kwestie van flink geld verdienen aan doorgaans weinig effectieve behandelingen die juist vragen om een nieuwe impuls. Maar dat is niet relevant als het welzijn van de patiënt niet centraal staat.

We pakken de draad dus weer op met deze website. Dat betekent dat we regelmatig verhalen zullen posten op deze website. En meer dan dat. We zullen de weg wijzen naar andere mogelijkheden. Wie een gefundeerde wens heeft met Baclofen behandeld te worden, heeft daar recht op. Het gaat immers om een verslaving die in veel gevallen tot een vroegtijdig einde leidt. Wat verder nog opvalt, is dat het boek van Ameisen ‘Het einde van mijn verslaving’ in het Nederlands nergens meer te krijgen is. We hebben de digitale kopie. Wie dit inspirerende boek wil lezen, kan zich melden.

Als je op de hoogte wilt blijven, abonneer je dan op de website. Reageren kan via het contactformulier.

1 reactie

Alcoholisme wereldcongres Berlijn 2 – 5 sept. 2016

Gaat het Alcohol en Alcoholisme wereldcongres voor een omslag zorgen?

Logo wereldcongres Alcoholisme BerlijnOp het wereldcongres over Alcohol en Alcoholisme zijn op zaterdag 3 september de resultaten van vier grote Baclofen onderzoeken aan bod gekomen. De gemene deler van deze onderzoeken is dat het gaat om onderzoeken waarbij de werking van Baclofen bij alcoholzucht in hogere doseringen (180 Mg per dag en meer) onderzocht is. Met wat kanttekeningen bevestigen de resultaten de werking van Baclofen bij het bestrijden van alcoholverslaving. De hamvraag is nu of het voldoende is. Gaan meer artsen en instellingen Baclofen nu toepassen bij de behandeling?

Vier grote onderzoeken

Onder voorzitterschap van Reinout Wiers en (co) Wim van den Brink zijn de resultaten bekend gemaakt van de Franse onderzoeken Bacloville en Alpadir. Hetzelfde geldt voor het UvA onderzoek in samenwerking met verschillende Nederlandse klinieken. Van het Duitse Baclad onderzoek waren de resultaten al bekend, deze zijn nader worden toegelicht.

De resultaten

In de Franse media (in de kranten Figaro en Le Monde) verschenen op 3 september direct artikelen over de resultaten van de onderzoeken. Beide kranten stellen dat de effectiviteit van Baclofen tegen alcoholisme (nog eens) bewezen is. Het Bacloville onderzoek doet dat met een score van 56,8% als het gaat om het bereiken van abstinentie of matig alcoholgebruik. De placebo groep scoort echter nog 36,5%. Het Alpadir onderzoek toont nauwelijks verschil tussen de Baclofen en de placebo groep. Het alcoholgebruik gaat terug van gemiddeld 9,5 glazen per dag naar 4. Bij de Baclofen groep is die daling één glas meer dan bij de placebo groep.

De Franse kranten doen de studie van de Universiteit van Amsterdam af met één zin. Het resultaat van dit onderzoek is negatief (geen effect), de duur te kort en de dosering te laag.

Het placebo effect

Er is sprake van een groter dan gebruikelijk placebo effect. Dit kan verklaard worden uit de regelmatige aandacht die alle deelnemers aan de onderzoeken krijgen. Het therapeutische effect van ‘in behandeling zijn’. Daarnaast zijn de verschillen tussen de resultaten van de onderzoeken groot. Eerdere onderzoeken inclusief het Duitse Baclad onderzoek kwamen uit op ongeveer 68%, Bacloville 57% en Alpadir laat geen verschil zien tussen Baclofen en een placebo. Dat mensen vanuit verschillende achtergronden tot alcoholisme komen (biologisch, psychische, sociaal) kan deze verschillen verklaren.

Bijwerkingen

Voor alle studies geldt dat nog steeds aanvullend onderzoek nodig is naar de bijwerkingen. Dit ondanks dat Baclofen in de onderzoeken door de deelnemers goed verdragen wordt. Begin dit jaar is een onderzoek gestart met 800 vrijwilligers (Academisch ziekenhuis Lille) om hier verder onderzoek naar te doen.

Geen wonderpil

Door een Franse arts wordt terecht gesteld dat Baclofen niet de wonderpil is zoals aanvankelijk werd gesteld. Het is wél een waardevol hulpmiddel in het bestrijden van een ‘ziekte’ waar 2 miljoen Fransen aan lijden en die daar jaarlijks zorgt voor 49.000 doden. Twijfelachtig is zijn constatering dat de effectiviteit van Baclofen te vergelijken is met die van andere medicijnen. Het veel gebruikte medicijn Campral scoort volgens de officiële bijsluiter in slechts 20% van de gevallen. En dan gaat het nog om het verminderen van trek, niet om abstinentie. En het peperdure Selincro, wel gepatenteerd en veel te weinig onderzocht, levert ook geen indrukwekkende resultaten.

Ik herhaal mijn mening dat Baclofen inderdaad geen wonderpil is. Maar het staat iedere arts vrij de verstandige keuze te maken om Baclofen onderdeel te laten zijn van een meeromvattend behandelplan. Een patiënt stabiel maken met behulp van Baclofen opdat een therapie effectiever is, lijkt mij een voor de hand liggende optie. Baclofen zou dan eerste keus moeten zijn. En niet laatste keus, als al het andere niet gewerkt heeft, zoals bijvoorbeeld bij Jellinek. Dat Baclofen de beste kans biedt, zeker als het gaat om het bereiken van abstinentie (het heilige doel van alle behandelaars, toch?), dat hebben deze en voorgaande onderzoeken wél bewezen.

Geen excuus meer?

De Franse Baclofen Associatie stelde in reactie op de resultaten al dat er nu geen belemmeringen meer zijn om Baclofen toe passen bij alcoholverslaving. Voor Frankrijk geldt dat misschien. Daar blijft men hard aan de weg timmeren. Er wordt een marketing licentie verwacht begin volgend jaar om Baclofen in hogere doseringen op de markt te brengen. Of in Nederland en Duitsland de handrem eraf gaat is nog zeer de vraag. De UvA studie lijkt nauwelijks een serieuze poging te zijn geweest er voor Nederland werk van te maken. Het heeft erg lang geduurd en is uitgevoerd door commerciële instellingen die hiervoor een financiële bijdrage van de deelnemers hebben gevraagd. Opvallend afwezig is de informatie over de resultaten van het onderzoek.

De vraag is niet of Baclofen werkt en veilig genoeg is. De vraag is of de verslavingsindustrie over haar eigen belang heen kan stappen en het belang van de alcoholpatiënt centraal gaat stellen.

Op de Duitse TV: Plusminus (ARD)

Met Berlijn als gastheer van dit congres is het niet verwonderlijk dat de Duitse media aandacht besteden aan de ‘Baclofen tegen alcoholzucht’ casus. Een nieuwsitem in de Duitse TV rubriek Plusminus zet in 6 minuten de zaak scherp op een rij. Duitsland kent 1,8 miljoen alcoholverslaafden en deze problematiek kost de Duitse maatschappij 27 miljard euro per jaar. Wat de behandelingskosten betreft, een dag therapie kost € 120,- , Baclofen € 0,57. In Frankrijk schrijven zo’n 5.000 artsen Baclofen voor, in Duitsland slechts 50. Volgens de uitzending zijn in Frankrijk al 100.000 mensen dankzij Baclofen van de alcohol afgeholpen. Het verschil: Baclofen is in Frankrijk erkend als medicijn tegen alcoholisme, in Duitsland en Nederland niet.

2 reacties

Verslavingszorg: De individuele aanpak van RoderSana

Behandeling met Baclofen behoort tot de mogelijkheden

Ik krijg zeer regelmatig de vraag of ik verslavingszorginstellingen ken die mensen in Nederland en België willen helpen met Baclofen. Helaas blijft dat lastig omdat veel instellingen er de voorkeur aan geven eerst andere middelen in te zetten. Ik merk gelijk op dat goede verslavingszorg meer is dan het verstrekken van medicijnen. Het gaat erom dat individuele zorg geboden wordt, omdat iedereen zijn of haar eigen verhaal heeft. Het doel moet zijn de angel uit de verslaving te halen, de oorzaak op te lossen, opdat een structurele oplossing gevonden wordt.

Eén van de lezers van deze website heeft veel baat gehad bij de behandeling door RoderSana, een particuliere zorgverlener met verschillende vestigingen in Nederland. De kliniek van RoderSana is gevestigd in Oirschot bij Eindhoven. Ambulante zorg wordt verleend vanuit vestigingen in Amsterdam, Rotterdam, Arnhem, Zwolle, Breda en Eindhoven. RoderSana biedt zorg op maat, waarbij naar de wensen van de cliënt goed geluisterd wordt (zoals het hoort). De inzet van Baclofen bij de behandeling – ook in hogere doseringen – behoort tot de mogelijkheden. Natuurlijk is dit onderdeel van een meeromvattend behandelplan en zal het inzetten van Baclofen afhangen van de conditie van iedere individuele cliënt. Dit wordt door artsen en behandelaars beoordeeld. Onderdeel van de behandeling op maat is tevens dat RoderSana haar behandeling niet ophangt aan één behandelwijze zoals bijvoorbeeld het 12 stappen model.

Voor informatie of aanmelden kun je bellen met 088 0088955, of ga naar de website van RoderSana. Ik raad je van harte aan deze stap te zetten.

14 reacties

Het ‘Baclofen is verslavend’ virus slaat toe

Aangestoken door de ‘professionals’ uit de verslavingszorg lijken steeds meer huisartsen overtuigd van de verslavende werking van Baclofen. ‘Je wisselt de ene verslaving voor de andere. Dat kan toch niet de bedoeling zijn’. Hebben we baanbrekend onderzoek gemist of vallen we gewoon weer in herhaling?

Alcohol en pillen

Gewenning en ontwenning

Zeker is dat niet iedereen hetzelfde reageert op medicijnen. Dus een algemeen geldende lijn trekken, kan niet. In de vele onderzoeken die met Baclofen gedaan zijn als medicijn tegen alcoholzucht, is het uitvalpercentage gering. Dat wil zeggen de mensen die hun deelname aan het onderzoek moeten stoppen doordat de bijwerkingen te bezwaarlijk blijken. In verband met die onderzoeken is nooit (!) gesproken over een verslavende werking van Baclofen. De meest voor de hand liggende verklaring? Baclofen is niet verslavend, tenminste niet in de betekenis zoals we het doorgaans kennen (dadelijk meer hierover). Je lichaam went aan Baclofen en ontwenning kan best eens klachten met zich meebrengen. Vandaar dat het medicijn in opbouw en afbouw wordt verstrekt.

Wat is verslavend?

Wat is dan verslavend in de (negatieve) betekenis zoals we die doorgaans kennen? Verslavend zoals alcohol bijvoorbeeld verslavend is? Het verslavende middel geeft een ‘high’, een verlichtend en/of euforisch gevoel dat de behoefte doet ontstaan het vaker te gebruiken. Er is steeds meer middel nodig om hetzelfde effect te bereiken. En bij onthouding treden vervelende geestelijke en lichamelijke verschijnselen op, die vooral snel en goed te bestrijden zijn door… het ‘middel’ weer te gebruiken. En zo ben je in de greep van het middel, verslaafd. Welnu, dames en heren professionals en volgzame huisartsen, Baclofen voldoet aan geen van deze kenmerken.

Uitzonderingen

Er zijn ervaringen van mensen die zeggen wél ontwenningsverschijnselen te hebben gehad, zelfs heftige. Maar het zijn de uitzonderingen, waarbij niet uitgesloten is dat er andere oorzaken een rol hebben gespeeld. De ontwenning van alcohol, om maar eens wat te noemen. Ikzelf ben ook maar één ervaring. Ik ben van 125 Mg per dag gekomen, gebruik nu 75 Mg, vergeet weleens een dag, maar heb nooit iets van ontwenning ervaren. Ik ben wel godzijdank van de alcohol en mijn antidepressivum af.

Onzinnig en onethisch

Er zijn heel veel, steeds meer, getuigenissen te vinden op internet van mensen die de hemel op blote knieën danken dat Baclofen op hun weg gekomen is. Dat ze daardoor aan een nieuw leven zijn begonnen. Ik ben één van hen. Het ‘Baclofen is verslavend’ argument is nog steeds een waardeloos excuus van de verslavingszorg om mensen de kans te ontzeggen van een levensbedreigende verslaving af te komen. Om een einde te maken aan de persoonlijke ellende en die van familie en vrienden. Veel huisartsen nemen dat argument kennelijk over. Zo wordt mensen de beste kans op herstel ontzegd, kunnen ze beter verslaafd blijven aan alcohol (de ene verslaving voor de andere, nietwaar?) of worden ze gedwongen hun heil te zoeken in ongecontroleerde zelfexperimenten. De vraag is waarom de verslavingszorg desondanks hardnekkig aan haar onzinnig en onethisch standpunt blijft vasthouden. Het antwoord ken je al.

Voor hulp bij het vinden van een behandeling met Baclofen kun je me bereiken via het contactformulier.

8 reacties

Een verraderlijke vriend

vodka

You and vodka. Just good friends…

Als mensen stoppen met alcohol wordt weleens gezegd dat dit is alsof je afscheid neemt van een vriend. Ik herken dat wel. Maar als een vriend van vlees en bloed zich zou gedragen als alcohol, zou je hem er drie keer uitschoppen.

Vooral op hectische, moeilijke dagen troostte ik mij vroeger met de gedachte dat die borrel aan het einde van de dag alle moeilijkheden zou doen vergeten. En inderdaad, dat doet alcohol, vooral als je het je rijkelijk toebedeelt. Als je jezelf leert slapen op alcohol is alcohol je vriend als slapen niet lukken wil. Zelfs fysieke pijnen verdoven als je maatje te hulp schiet. Maar dat vriendje vraagt een prijs die niemand uiteindelijk betalen wil.

Zodra die vriend vertrokken is, tekent de schaduwkant zich af. Wie zich incidenteel eens te buiten gaat aan alcohol, weet dat een paar biertjes nemen wonderen doet. Niets helpt zo goed tegen ontwenningsverschijnselen als het middel te nemen waardoor je die verschijnselen hebt. Waarschijnlijk het kenmerk van alle drugs, de reden waardoor het verslavend heet te zijn en sommige mensen er een hoop geld aan kunnen verdienen. Het ergste aan de ontwenningsverschijnselen vond ik dat mijn hartslag omhoog schoot. Samen met de verhoogde bloeddruk geeft dat een gevoel van onrust, gejaagdheid. Zweterigheid en trillen verhogen de feestvreugde niet. Het kost tijd, ongeveer een week, om dat kwijt te raken. Bewegen, goed eten en slapen, ook belangrijk. En als je stopt met alcohol, zorg dan dat je de eerste dagen valium neemt. Niet alleen om te kunnen slapen, maar vooral om een insult te voorkomen. In hun afkeer van alcohol en valium vergeten hulpverleners dat advies nog wel eens te geven. Die afkeer van valium is op zich niet gek. Het spul werkt zeer verslavend en met een week afkicken ben je er niet. Zeer pijnlijk bovendien.

Naast de uiterst onplezierige ontwenningsverschijnselen heeft het gebruik van alcohol nog vele nadelen. Het is niet goed voor zo’n beetje alles in je lichaam. Als je stopt merk je juist dat die lichaamsfuncties die het zwaarst te lijden hebben opmerkelijk beter functioneren, zoals je geheugen bijvoorbeeld. Als het echt uit de hand loopt dreigt een isolement door verlies van familie en vrienden, je baan, je huis,…alles. Alcohol is dus geen leuk vriendje om te hebben.

Toen ik mijn tijdelijk nieuwe huisarts (in opleiding) laatst vertelde over Baclofen zie hij dat ik daarmee toch het ene middel inwisselde voor het andere. Onbegrijpelijk vind ik dat. Technisch gezien klopt het natuurlijk, maar Baclofen is voorlopig een betere vriend dan die ik ingeruild heb. Er zijn altijd indianenverhalen, dus ook over Baclofen. Ik besef me dat ieder mens anders kan reageren op medicijnen. Maar Baclofen heeft voor mij niet de kenmerken van een verslavende drug. Ik ervaar geen euforie, noch ontwenning als ik het niet neem. Bovendien heeft het niet al die vervelende bijwerkingen van een antidepressivum, het middel waar huisartsen en psychiaters doorgaans niet zo moeilijk over lijken te doen. Incidenteel een slaapaanval en, voorbijgaand, wat problemen met mijn spraakmotoriek, dat zijn (waren) de bijwerkingen van Baclofen bij mij. Ik prijs me gelukkig dat ik afscheid heb kunnen nemen van de alcohol en mijn antidepressivum. Doe mij maar een Baclofen ‘verslaving’ dan.

3 reacties

Verslavingszorg. Het gaat om geld verdienen.

zak-geldIk maak me druk over het gebrek aan ethiek op tal van terreinen. Waar je ook kijkt, gebrek aan integriteit, egoïsme en hebzucht tieren welig. In de verslavingszorg gaat het nog een stap verder. Daar gaat het over de rug van de gezondheid en het welzijn van mensen. Laat ik er maar eens duidelijk in zijn: het gaat om geld verdienen, punt.

12 stappen terug in de tijd

Het dominante behandelprogramma dat de verslavingszorg hanteert is het 12 stappen model, ook wel Minnesota model genoemd. Een methode die tenminste zeventig jaar geleden ontwikkeld is. Het idee is dat verslaving een ongeneeslijke, progressieve ziekte is die alleen met hulp van een hogere macht (enigszins) onder controle gehouden geworden kan worden. Onlosmakelijk verbonden aan de AA (Anonieme Alcoholisten) waar je zo vaak mogelijk met lotgenoten die ook ‘in herstel’ zijn (genezen kan immers niet) elkaar moed in kan praten om het vooral weer een dag of week vol te houden. Is dit nu wat we te bieden hebben sinds 1950? Voor wie er wat aan heeft, prima, maar de consensus score van het programma als het gaat om ‘blijvend van de alcohol af komen’ is op zijn best 10%. Rapportcijfer 1 dus. Veel uitval, terugval en herhaling in een programma dat veel weg heeft van een sekte. Spiritualiteit in groepsverband, weg met je eigen identiteit en eigen verantwoordelijkheid en vooral geen kritiek op wat we met z’n allen afgesproken hebben als de heilige waarheid. Voor wie kwaad denkt (of gewoon realistisch is) een prima programma om de verslavingsindustrie in stand te houden. Voor meer gefundeerde kritiek lees The irrationality of Alcoholics Anonymous.

Kansloze zorg in weelderige luxe

In een reportage van Vice onder de onheilspellende titel ‘From Rehab to a Body Bag’ wordt een korte impressie gegeven van de behandelpraktijken in de VS. Voor wie geld heeft of goed verzekerd is (the happy few) kun je je daar in weelderige luxe laten behandelen. Helaas is er geen enkele indicatie dat al deze luxe ook bijdraagt aan de kans dat je van je verslaving afkomt. Een kansloze behandeling blijft kansloos, ook als zit je in een kamer van $ 70.000 per maand met uitzicht op zee. Wat wel zeker is, is dat dergelijke prijskaartjes bijdragen aan een totale omzet van 35 miljard dollar in de VS voor de verslavingszorg. Daar zal geen prikkel van uit gaan om eens stevig op zoek te gaan naar betere behandelmethoden.

In Nederland springen klinieken ook in dit luxe segment. Bij SolutionS mag je voor veel geld ook naar Zuid-Afrika of Thailand onder het misleidende voorwendsel dat je ver weg van alledag wél gaat herstellen van je verslaving. Zelfs Jellinek heeft het geprobeerd met haar Retreat programma op Curaçao. Maar dat ontaardde in zo’n chaos dat deze variant inmiddels dood en begraven is.

Plotselinge verstandsverbijstering

In de Duitse pers nog een stukje over Baclofen onder de titel ‘Wundermittel gegen Alkoholismus?’. Een interview met Friedrich Kreuzeder een voorvechter van Baclofen in Duitsland die zelf met behulp van Baclofen al vier jaar van de alcohol af is. Aan het woord komt ook professor Tom Bschor, psychiater en verslavingsexpert. Bizar hoe een intellectueel opeens tot uitspaken komt die je zou verwachten van een ongeletterde leek. In feite doet hij een pleidooi om maar door te gaan met drinken, omdat je met Baclofen de ene verslaving inruilt voor de andere. ‘Iets slikken om een probleem op te lossen’ dat is toch eigenlijk wat een verslaving is. De insuline spuiter is in die definitie dus ook een junk. Nog maar eens speciaal voor deze ‘expert’ professor: Baclofen is niet verslavend, heeft niet de kenmerken van een drug omdat: a) je bij gebruik niet een euforische ‘high’ krijgt waardoor je aan het spul verslingerd raakt, b) je niet steeds meer nodig hebt om hetzelfde effect te verkrijgen, en c) je niet vervelende ontwenningsverschijnselen krijgt bij het stoppen met Baclofen, wat nu typisch het kenmerk is waardoor verslaafden hun middel weer zo hard nodig hebben. Bovendien, al zou Baclofen wél verslavend zijn, kan je dan niet beter aan Baclofen verslaafd zijn dan aan alcohol? In de wetenschap dat (te veel) alcohol schadelijk is voor zo’n beetje alles in je lichaam (nieren, lever en hersenen als eersten) en Baclofen niet. En die ‘vreselijke’ onzekerheid over de (bij)werkingen van Baclofen, zouden we dat risico dan maar niet voor lief moeten nemen? Natuurlijk hoef ik dit deze professor niet uit te leggen. Maar waarom verkondigt hij deze onzin dan?

Het eigen nest niet bevuilen

Als het zo beroerd gesteld is met de verslavingszorg, waarom pakt niemand dan de kans om het veel beter te doen? In Nederland is de verslavingszorgwereld gesloten met een typisch ‘ons kent ons’ karakter. Als we met elkaar afspreken dat we ons niet druk maken over de slechte prestaties die we eigenlijk met elkaar leveren, dan houdt iedereen zijn aandeel in de pot met (verzekerings)geld die te verdelen is. Mensen die autoriteit hebben op het terrein van verslaving en geacht worden onafhankelijk wetenschappelijk onderzoek te doen naar effectievere behandelvormen, hebben nevenfuncties bij commerciële klinieken. Weg onafhankelijkheid, ethisch verwerpelijk en niet in het belang van verslaafden, waar het eigenlijk om moet gaan. Door zulke verbanden tussen wetenschap en commerciëlen bewandelt iedereen het middenpad. Nieuwe wegen bewandelen schaadt of de een of de ander, dus dat doen we niet. De farmaceutische industrie promoot nieuwe medicijnen (zoals Selincro) waarop patent rust, die daardoor duur zijn en vooral: waarmee geld te verdienen is. Waar geen haast gemaakt wordt met Baclofen (geen patent, niet duur, geen geld mee te verdienen) worden uit naam van wetenschappers wel positieve onderzoeksresultaten van dit soort medicijnen naar buiten gebracht. Zo is Selincro geregistreerd als medicijn tegen alcoholverslaving en mag het worden voorgeschreven, terwijl de onderzoeken flinterdun zijn en de eerste resultaten hooguit mager genoemd mogen worden. De producent van Selincro heeft recent door de Europese Commissie een boete opgelegd gekregen van bijna 94 miljoen euro wegens omkoping. Wie gelooft er nog in de goede intenties van deze partijen? Hoe straalt dit af op de wetenschappers die het medicijn aangeprezen hebben?

De verslavingszorg in Nederland zit gevangen in haar eigen web van wederzijdse belangen. De dringend noodzakelijke verbetering van de verslavingszorg gaat om die reden niet geïnitieerd worden vanuit de bedrijfstak zelf. Je bevuilt het eigen nest niet. De politiek zit te slapen of wil het niet zien (het gaat ook nog eens om heel veel maatschappelijk geld) en de media durven hun handen aan het dossier niet te branden. De hoop is gevestigd op de verslaafden zelf, die steeds mondiger worden en beter geïnformeerd raken (internet). De kracht van het medicijn Baclofen ook, en de ontwikkelingen daaromtrent in Frankrijk. Als de onvermijdelijke doorbraak komt hebben degenen die steeds hun verantwoordelijkheid ontlopen hebben, wel wat uit te leggen. Gelukkig is de verslavingszorg niet ‘too big to fail’. Er mee weg komen zal niet zo makkelijk worden.

17 reacties

Verslaving anders bekeken. Indrukwekkende resultaten.

Een indrukwekkende TED speech die aanzet tot nadenken. Op weg naar een veel effectievere aanpak van verslaving.

Meer dan een miljoen mensen hebben inmiddels geluisterd en gekeken naar het verhaal van Johann Hari met als titel ‘Alles wat je denkt te weten over verslaving klopt niet’. Op het platform van TED dat zich als doel stelt op niet commerciële basis ideeën voor het voetlicht te brengen. Een staande ovatie na een indrukwekkend persoonlijk relaas over verslaving in zijn familie en hoe een andere benadering tot spectaculair betere resultaten leidt in de bestrijding ervan. Een pleidooi om de ‘oorlog tegen drugs’ in te ruilen voor het ‘liefdevol bieden van nieuwe vooruitzichten’. Dit sociale aspect van verslaving is minstens zo belangrijk als de inzet van de meest kansrijke medicijnen, waar ik met deze website vooral de aandacht voor vraag. Een mooie gelegenheid om in te gaan op het fenomeen verslaving in de brede context.

Perspectief bieden

In zijn boek Chasing the Scream zet Hari op basis van drie jaar onderzoek vraagtekens bij de manier waarop wij verslaving behandelen en bestrijden. Het verbod op en de bestrijding van drugs en de veroordeling van verslaafden, zijn geldverslindend en leiden niet tot het beoogde resultaat. Met Portugal en een experiment op ratten als voorbeeld betoogt Hari overtuigend dat een positieve, zelfs liefdevolle benadering wél werkt. Minder verslaafden, minder overdosis en dus minder menselijke ellende en kosten door het bieden van perspectief aan mensen die aan drugs verslaafd zijn geraakt.

Onderliggende psychologische problemen

Naast het sociaal maatschappelijke aspect van verslaving zijn er andere ingrediënten die een verslaving veroorzaken en in stand houden. Uit eigen ervaring weet ik dat daar ook veel verbeteringen te realiseren zijn. Niet zelden liggen psychologische problemen ten grondslag aan een verslaving. Tijdens mijn opname bij Jellinek (waarschijnlijk de bekendste verslavingszorginstelling) in 2010 werd mijn angststoornis vooral gezien als een risico bij de behandeling van mijn verslaving. Ook het overduidelijke trauma van een mede-cliënt werd volkomen genegeerd. Pas toen ik hierover een formele klacht wilde indienen kreeg ik een gesprek waarin mij verzekerd werd dat Jellinek hierin verandering aan het aanbrengen was. Was Jellinek tot die tijd niet tot het besef gekomen dat je angststoornissen en trauma’s mee moet nemen in je behandeling van een verslaving als je tot een blijvend resultaat wilt komen? Tijdens mijn tweede opname een jaar later was er niets veranderd. Een behandeling bij Jellinek was, zoals Ameisen ook al in zijn boek beschreef, een time-out waarin de dagen gevuld worden met groepssessies en bezigheidstherapie. Het verklaart mede de lage slagingskans (minder dan 10%) en is debet aan het draaideur effect: de cliënt komt binnen de kortste keren weer via dezelfde deur binnen als waar hij door naar buiten is gegaan.

Effectieve medicatie

Als derde ingrediënt is er de inzet van de meest kansrijke medicijnen bij de behandeling van verslavingen. Het negeren en zelfs tegenwerken van Baclofen komt ruimschoots aan bod op deze website. Mijn standpunten zijn bekend.

Het duurt geen hele generatie meer

Als op alle drie de assen de verslavingszorg de grote voor de hand liggende verbeteringen zou doorvoeren zou verslaving een aanzienlijk minder groot probleem zijn dan het nu is. De kansen op herstel zouden dan zo maar kunnen stijgen van hooguit 10% naar 60, 70 of 80%. De menselijke ellende en de enorme maatschappelijke kosten zouden drastisch verminderd kunnen worden. Gesteld kan worden dat de verslavingszorg deze verandering zelf niet zal doorvoeren. Zij zouden dat immers al lang gedaan hebben indien zij hiertoe bereid zouden zijn. De sleutel ligt bij de mensen die er zelf last van hebben en het in steeds grotere getale afdwingen, onafhankelijke artsen en wetenschappers, journalisten zoals Johann Hari en de politiek. Tegen Olivier Ameisen is ooit eens gezegd dat het weleens een hele generatie zou kunnen duren. Ik denk dat het sneller gaat. Gelukkig.

3 reacties

Je wilt een behandeling met Baclofen. Wat te doen?

Tips en een protocol voor artsen voor een behandeling met Baclofen

arts_507x338

Voorop staat dat Baclofen geen wonderpil is en de absolute wil er moet zijn om te stoppen met drinken. Gematigd door blijven drinken is meestal geen goede keuze. Als je tot de twee derde behoort waarbij de zucht in alcohol omslaat in een aversie tegen alcohol, dan zal je vanzelf de alcohol niet meer aan willen raken. Het is belangrijk dat je de behandeling doet onder begeleiding van een arts en dat je antwoord probeert te vinden op de vraag waarom je drinkt. Angststoornissen en trauma’s spelen vaak een rol en goede verslavingszorginstellingen zullen deze problemen meenemen in hun behandeling.

Er zijn gelukkig steeds meer instellingen die Baclofen gebruiken bij hun behandeling. Het heeft daarbij geen zin als dat alleen in een lage dosering plaatsvindt. Onderzoeken hebben aangetoond dat het effect meestal optreedt bij doseringen tussen 150 en 250 Mg per dag. In lagere doseringen kan Baclofen wel een gunstige werking hebben op angst.

Omdat Baclofen in Nederland niet geregistreerd is als medicijn tegen alcoholverslaving heet het gebruik ‘off label’. Dat betekent dat artsen voorzichtiger moeten zijn in het voorschrijven. Frankrijk is het enige land waar Baclofen wel geregistreerd is als medicijn tegen alcoholverslaving. Uit die hoek heb ik een protocol ontvangen dat gebruikt kan worden door artsen die bereid zijn met Baclofen te behandelen. Dit protocol geeft richtlijnen voor de behandeling met Baclofen. Het is geschreven door vooraanstaande Franse artsen die ervaring hebben met de behandeling met Baclofen.

Bij mij schrijft mijn huisarts de Baclofen voor, nadat was gebleken bij de behandelende verslavingszorginstelling dat het een goed effect bij mij had.

De tips die kunnen helpen een behandeling met Baclofen te krijgen:

  • Je moet een oprechte motivatie hebben om te stoppen met drinken;
  • Zorg dat je voldoende informatie hebt over Baclofen;
  • Doe niet alsof Baclofen een wonderpil is;
  • Dring aan op een complete behandeling, vooral ook van achterliggende klachten;
  • Wijs op de ervaring dat veel mensen ook minder last hebben van angstklachten;
  • Bied het protocol aan.

Voor vragen over bijvoorbeeld doorverwijzingen kun je contact met me opnemen via het contactformulier.

Waarschuwing!

Koop geen Baclofen via internet alleen al omdat je niet weet wat je krijgt. Bovendien, werk niet mee aan mensen die geld willen verdienen aan jouw narigheid. Baclofen is een goedkoop medicijn en op internet wordt er veel geld voor gevraagd.

Ga niet zelf experimenteren met Baclofen. Iedereen reageert anders op medicijnen en een te hoge dosering Baclofen, of abrupt stoppen, kan ernstige en uiterst vervelende gevolgen hebben.

Gebruik geen of zeer matig alcohol in combinatie met Baclofen. Hetzelfde geldt voor het gebruik van benzodiazepinen (Valium e.d., medicijnen eindigend op ‘pam’).

Geen reacties

Translate »