Posts with category - Behandeling

Verslavingszorg: De individuele aanpak van RoderSana

Behandeling met Baclofen behoort tot de mogelijkheden

Ik krijg zeer regelmatig de vraag of ik verslavingszorginstellingen ken die mensen in Nederland en België willen helpen met Baclofen. Helaas blijft dat lastig omdat veel instellingen er de voorkeur aan geven eerst andere middelen in te zetten. Ik merk gelijk op dat goede verslavingszorg meer is dan het verstrekken van medicijnen. Het gaat erom dat individuele zorg geboden wordt, omdat iedereen zijn of haar eigen verhaal heeft. Het doel moet zijn de angel uit de verslaving te halen, de oorzaak op te lossen, opdat een structurele oplossing gevonden wordt.

Eén van de lezers van deze website heeft veel baat gehad bij de behandeling door RoderSana, een particuliere zorgverlener met verschillende vestigingen in Nederland. De kliniek van RoderSana is gevestigd in Oirschot bij Eindhoven. Ambulante zorg wordt verleend vanuit vestigingen in Amsterdam, Rotterdam, Arnhem, Zwolle, Breda en Eindhoven. RoderSana biedt zorg op maat, waarbij naar de wensen van de cliënt goed geluisterd wordt (zoals het hoort). De inzet van Baclofen bij de behandeling – ook in hogere doseringen – behoort tot de mogelijkheden. Natuurlijk is dit onderdeel van een meeromvattend behandelplan en zal het inzetten van Baclofen afhangen van de conditie van iedere individuele cliënt. Dit wordt door artsen en behandelaars beoordeeld. Onderdeel van de behandeling op maat is tevens dat RoderSana haar behandeling niet ophangt aan één behandelwijze zoals bijvoorbeeld het 12 stappen model.

Voor informatie of aanmelden kun je bellen met 088 0088955, of ga naar de website van RoderSana. Ik raad je van harte aan deze stap te zetten.

14 reacties

Verslavingszorg. Het gaat om geld verdienen.

zak-geldIk maak me druk over het gebrek aan ethiek op tal van terreinen. Waar je ook kijkt, gebrek aan integriteit, egoïsme en hebzucht tieren welig. In de verslavingszorg gaat het nog een stap verder. Daar gaat het over de rug van de gezondheid en het welzijn van mensen. Laat ik er maar eens duidelijk in zijn: het gaat om geld verdienen, punt.

12 stappen terug in de tijd

Het dominante behandelprogramma dat de verslavingszorg hanteert is het 12 stappen model, ook wel Minnesota model genoemd. Een methode die tenminste zeventig jaar geleden ontwikkeld is. Het idee is dat verslaving een ongeneeslijke, progressieve ziekte is die alleen met hulp van een hogere macht (enigszins) onder controle gehouden geworden kan worden. Onlosmakelijk verbonden aan de AA (Anonieme Alcoholisten) waar je zo vaak mogelijk met lotgenoten die ook ‘in herstel’ zijn (genezen kan immers niet) elkaar moed in kan praten om het vooral weer een dag of week vol te houden. Is dit nu wat we te bieden hebben sinds 1950? Voor wie er wat aan heeft, prima, maar de consensus score van het programma als het gaat om ‘blijvend van de alcohol af komen’ is op zijn best 10%. Rapportcijfer 1 dus. Veel uitval, terugval en herhaling in een programma dat veel weg heeft van een sekte. Spiritualiteit in groepsverband, weg met je eigen identiteit en eigen verantwoordelijkheid en vooral geen kritiek op wat we met z’n allen afgesproken hebben als de heilige waarheid. Voor wie kwaad denkt (of gewoon realistisch is) een prima programma om de verslavingsindustrie in stand te houden. Voor meer gefundeerde kritiek lees The irrationality of Alcoholics Anonymous.

Kansloze zorg in weelderige luxe

In een reportage van Vice onder de onheilspellende titel ‘From Rehab to a Body Bag’ wordt een korte impressie gegeven van de behandelpraktijken in de VS. Voor wie geld heeft of goed verzekerd is (the happy few) kun je je daar in weelderige luxe laten behandelen. Helaas is er geen enkele indicatie dat al deze luxe ook bijdraagt aan de kans dat je van je verslaving afkomt. Een kansloze behandeling blijft kansloos, ook als zit je in een kamer van $ 70.000 per maand met uitzicht op zee. Wat wel zeker is, is dat dergelijke prijskaartjes bijdragen aan een totale omzet van 35 miljard dollar in de VS voor de verslavingszorg. Daar zal geen prikkel van uit gaan om eens stevig op zoek te gaan naar betere behandelmethoden.

In Nederland springen klinieken ook in dit luxe segment. Bij SolutionS mag je voor veel geld ook naar Zuid-Afrika of Thailand onder het misleidende voorwendsel dat je ver weg van alledag wél gaat herstellen van je verslaving. Zelfs Jellinek heeft het geprobeerd met haar Retreat programma op Curaçao. Maar dat ontaardde in zo’n chaos dat deze variant inmiddels dood en begraven is.

Plotselinge verstandsverbijstering

In de Duitse pers nog een stukje over Baclofen onder de titel ‘Wundermittel gegen Alkoholismus?’. Een interview met Friedrich Kreuzeder een voorvechter van Baclofen in Duitsland die zelf met behulp van Baclofen al vier jaar van de alcohol af is. Aan het woord komt ook professor Tom Bschor, psychiater en verslavingsexpert. Bizar hoe een intellectueel opeens tot uitspaken komt die je zou verwachten van een ongeletterde leek. In feite doet hij een pleidooi om maar door te gaan met drinken, omdat je met Baclofen de ene verslaving inruilt voor de andere. ‘Iets slikken om een probleem op te lossen’ dat is toch eigenlijk wat een verslaving is. De insuline spuiter is in die definitie dus ook een junk. Nog maar eens speciaal voor deze ‘expert’ professor: Baclofen is niet verslavend, heeft niet de kenmerken van een drug omdat: a) je bij gebruik niet een euforische ‘high’ krijgt waardoor je aan het spul verslingerd raakt, b) je niet steeds meer nodig hebt om hetzelfde effect te verkrijgen, en c) je niet vervelende ontwenningsverschijnselen krijgt bij het stoppen met Baclofen, wat nu typisch het kenmerk is waardoor verslaafden hun middel weer zo hard nodig hebben. Bovendien, al zou Baclofen wél verslavend zijn, kan je dan niet beter aan Baclofen verslaafd zijn dan aan alcohol? In de wetenschap dat (te veel) alcohol schadelijk is voor zo’n beetje alles in je lichaam (nieren, lever en hersenen als eersten) en Baclofen niet. En die ‘vreselijke’ onzekerheid over de (bij)werkingen van Baclofen, zouden we dat risico dan maar niet voor lief moeten nemen? Natuurlijk hoef ik dit deze professor niet uit te leggen. Maar waarom verkondigt hij deze onzin dan?

Het eigen nest niet bevuilen

Als het zo beroerd gesteld is met de verslavingszorg, waarom pakt niemand dan de kans om het veel beter te doen? In Nederland is de verslavingszorgwereld gesloten met een typisch ‘ons kent ons’ karakter. Als we met elkaar afspreken dat we ons niet druk maken over de slechte prestaties die we eigenlijk met elkaar leveren, dan houdt iedereen zijn aandeel in de pot met (verzekerings)geld die te verdelen is. Mensen die autoriteit hebben op het terrein van verslaving en geacht worden onafhankelijk wetenschappelijk onderzoek te doen naar effectievere behandelvormen, hebben nevenfuncties bij commerciële klinieken. Weg onafhankelijkheid, ethisch verwerpelijk en niet in het belang van verslaafden, waar het eigenlijk om moet gaan. Door zulke verbanden tussen wetenschap en commerciëlen bewandelt iedereen het middenpad. Nieuwe wegen bewandelen schaadt of de een of de ander, dus dat doen we niet. De farmaceutische industrie promoot nieuwe medicijnen (zoals Selincro) waarop patent rust, die daardoor duur zijn en vooral: waarmee geld te verdienen is. Waar geen haast gemaakt wordt met Baclofen (geen patent, niet duur, geen geld mee te verdienen) worden uit naam van wetenschappers wel positieve onderzoeksresultaten van dit soort medicijnen naar buiten gebracht. Zo is Selincro geregistreerd als medicijn tegen alcoholverslaving en mag het worden voorgeschreven, terwijl de onderzoeken flinterdun zijn en de eerste resultaten hooguit mager genoemd mogen worden. De producent van Selincro heeft recent door de Europese Commissie een boete opgelegd gekregen van bijna 94 miljoen euro wegens omkoping. Wie gelooft er nog in de goede intenties van deze partijen? Hoe straalt dit af op de wetenschappers die het medicijn aangeprezen hebben?

De verslavingszorg in Nederland zit gevangen in haar eigen web van wederzijdse belangen. De dringend noodzakelijke verbetering van de verslavingszorg gaat om die reden niet geïnitieerd worden vanuit de bedrijfstak zelf. Je bevuilt het eigen nest niet. De politiek zit te slapen of wil het niet zien (het gaat ook nog eens om heel veel maatschappelijk geld) en de media durven hun handen aan het dossier niet te branden. De hoop is gevestigd op de verslaafden zelf, die steeds mondiger worden en beter geïnformeerd raken (internet). De kracht van het medicijn Baclofen ook, en de ontwikkelingen daaromtrent in Frankrijk. Als de onvermijdelijke doorbraak komt hebben degenen die steeds hun verantwoordelijkheid ontlopen hebben, wel wat uit te leggen. Gelukkig is de verslavingszorg niet ‘too big to fail’. Er mee weg komen zal niet zo makkelijk worden.

17 reacties

Verslaving anders bekeken. Indrukwekkende resultaten.

Een indrukwekkende TED speech die aanzet tot nadenken. Op weg naar een veel effectievere aanpak van verslaving.

Meer dan een miljoen mensen hebben inmiddels geluisterd en gekeken naar het verhaal van Johann Hari met als titel ‘Alles wat je denkt te weten over verslaving klopt niet’. Op het platform van TED dat zich als doel stelt op niet commerciële basis ideeën voor het voetlicht te brengen. Een staande ovatie na een indrukwekkend persoonlijk relaas over verslaving in zijn familie en hoe een andere benadering tot spectaculair betere resultaten leidt in de bestrijding ervan. Een pleidooi om de ‘oorlog tegen drugs’ in te ruilen voor het ‘liefdevol bieden van nieuwe vooruitzichten’. Dit sociale aspect van verslaving is minstens zo belangrijk als de inzet van de meest kansrijke medicijnen, waar ik met deze website vooral de aandacht voor vraag. Een mooie gelegenheid om in te gaan op het fenomeen verslaving in de brede context.

Perspectief bieden

In zijn boek Chasing the Scream zet Hari op basis van drie jaar onderzoek vraagtekens bij de manier waarop wij verslaving behandelen en bestrijden. Het verbod op en de bestrijding van drugs en de veroordeling van verslaafden, zijn geldverslindend en leiden niet tot het beoogde resultaat. Met Portugal en een experiment op ratten als voorbeeld betoogt Hari overtuigend dat een positieve, zelfs liefdevolle benadering wél werkt. Minder verslaafden, minder overdosis en dus minder menselijke ellende en kosten door het bieden van perspectief aan mensen die aan drugs verslaafd zijn geraakt.

Onderliggende psychologische problemen

Naast het sociaal maatschappelijke aspect van verslaving zijn er andere ingrediënten die een verslaving veroorzaken en in stand houden. Uit eigen ervaring weet ik dat daar ook veel verbeteringen te realiseren zijn. Niet zelden liggen psychologische problemen ten grondslag aan een verslaving. Tijdens mijn opname bij Jellinek (waarschijnlijk de bekendste verslavingszorginstelling) in 2010 werd mijn angststoornis vooral gezien als een risico bij de behandeling van mijn verslaving. Ook het overduidelijke trauma van een mede-cliënt werd volkomen genegeerd. Pas toen ik hierover een formele klacht wilde indienen kreeg ik een gesprek waarin mij verzekerd werd dat Jellinek hierin verandering aan het aanbrengen was. Was Jellinek tot die tijd niet tot het besef gekomen dat je angststoornissen en trauma’s mee moet nemen in je behandeling van een verslaving als je tot een blijvend resultaat wilt komen? Tijdens mijn tweede opname een jaar later was er niets veranderd. Een behandeling bij Jellinek was, zoals Ameisen ook al in zijn boek beschreef, een time-out waarin de dagen gevuld worden met groepssessies en bezigheidstherapie. Het verklaart mede de lage slagingskans (minder dan 10%) en is debet aan het draaideur effect: de cliënt komt binnen de kortste keren weer via dezelfde deur binnen als waar hij door naar buiten is gegaan.

Effectieve medicatie

Als derde ingrediënt is er de inzet van de meest kansrijke medicijnen bij de behandeling van verslavingen. Het negeren en zelfs tegenwerken van Baclofen komt ruimschoots aan bod op deze website. Mijn standpunten zijn bekend.

Het duurt geen hele generatie meer

Als op alle drie de assen de verslavingszorg de grote voor de hand liggende verbeteringen zou doorvoeren zou verslaving een aanzienlijk minder groot probleem zijn dan het nu is. De kansen op herstel zouden dan zo maar kunnen stijgen van hooguit 10% naar 60, 70 of 80%. De menselijke ellende en de enorme maatschappelijke kosten zouden drastisch verminderd kunnen worden. Gesteld kan worden dat de verslavingszorg deze verandering zelf niet zal doorvoeren. Zij zouden dat immers al lang gedaan hebben indien zij hiertoe bereid zouden zijn. De sleutel ligt bij de mensen die er zelf last van hebben en het in steeds grotere getale afdwingen, onafhankelijke artsen en wetenschappers, journalisten zoals Johann Hari en de politiek. Tegen Olivier Ameisen is ooit eens gezegd dat het weleens een hele generatie zou kunnen duren. Ik denk dat het sneller gaat. Gelukkig.

3 reacties

Je wilt een behandeling met Baclofen. Wat te doen?

Tips en een protocol voor artsen voor een behandeling met Baclofen

arts_507x338

Voorop staat dat Baclofen geen wonderpil is en de absolute wil er moet zijn om te stoppen met drinken. Gematigd door blijven drinken is meestal geen goede keuze. Als je tot de twee derde behoort waarbij de zucht in alcohol omslaat in een aversie tegen alcohol, dan zal je vanzelf de alcohol niet meer aan willen raken. Het is belangrijk dat je de behandeling doet onder begeleiding van een arts en dat je antwoord probeert te vinden op de vraag waarom je drinkt. Angststoornissen en trauma’s spelen vaak een rol en goede verslavingszorginstellingen zullen deze problemen meenemen in hun behandeling.

Er zijn gelukkig steeds meer instellingen die Baclofen gebruiken bij hun behandeling. Het heeft daarbij geen zin als dat alleen in een lage dosering plaatsvindt. Onderzoeken hebben aangetoond dat het effect meestal optreedt bij doseringen tussen 150 en 250 Mg per dag. In lagere doseringen kan Baclofen wel een gunstige werking hebben op angst.

Omdat Baclofen in Nederland niet geregistreerd is als medicijn tegen alcoholverslaving heet het gebruik ‘off label’. Dat betekent dat artsen voorzichtiger moeten zijn in het voorschrijven. Frankrijk is het enige land waar Baclofen wel geregistreerd is als medicijn tegen alcoholverslaving. Uit die hoek heb ik een protocol ontvangen dat gebruikt kan worden door artsen die bereid zijn met Baclofen te behandelen. Dit protocol geeft richtlijnen voor de behandeling met Baclofen. Het is geschreven door vooraanstaande Franse artsen die ervaring hebben met de behandeling met Baclofen.

Bij mij schrijft mijn huisarts de Baclofen voor, nadat was gebleken bij de behandelende verslavingszorginstelling dat het een goed effect bij mij had.

De tips die kunnen helpen een behandeling met Baclofen te krijgen:

  • Je moet een oprechte motivatie hebben om te stoppen met drinken;
  • Zorg dat je voldoende informatie hebt over Baclofen;
  • Doe niet alsof Baclofen een wonderpil is;
  • Dring aan op een complete behandeling, vooral ook van achterliggende klachten;
  • Wijs op de ervaring dat veel mensen ook minder last hebben van angstklachten;
  • Bied het protocol aan.

Voor vragen over bijvoorbeeld doorverwijzingen kun je contact met me opnemen via het contactformulier.

Waarschuwing!

Koop geen Baclofen via internet alleen al omdat je niet weet wat je krijgt. Bovendien, werk niet mee aan mensen die geld willen verdienen aan jouw narigheid. Baclofen is een goedkoop medicijn en op internet wordt er veel geld voor gevraagd.

Ga niet zelf experimenteren met Baclofen. Iedereen reageert anders op medicijnen en een te hoge dosering Baclofen, of abrupt stoppen, kan ernstige en uiterst vervelende gevolgen hebben.

Gebruik geen of zeer matig alcohol in combinatie met Baclofen. Hetzelfde geldt voor het gebruik van benzodiazepinen (Valium e.d., medicijnen eindigend op ‘pam’).

Geen reacties

Translate »